
lata 80-te
Polski design, ceniona przez kolekcjonerów biżuteria ORNO.
Interesująca brosza – oryginalna forma, mistrzowskie wykonanie.
Element kompletu biżuterii zaprojektowanego dla Doroty Idzi – polskiej pięcioboistki.
Srebro próby „800” i cyrkonie.
Projekt – Zbigniew Zarzycki, wykonanie Józef Teclav (stażysta Wł. Władkowski).
Punce:
w owalu „głowa kobiety w chuście”
„OR/NO” – Spółdzielni Rękodzieła Artystycznego ORNO
oraz w prostokącie polska cecha probiercza:
„W” dla Warszawy, „głowa kobiety w chuście”, „800” – dla srebra.
Waga 27,8 gram.
Wymiary: 7,8 x 2,3cm.
Stan bardzo dobry.
CENA: 2.200zł sprzedana
Słowo „orno” pochodzi z łaciny i oznacza „zdobię”. Tak trafną nazwę wybrali w 1949 roku
założyciele Spółdzielni Rękodzieła Artystycznego ORNO – Romuald Rochacki i Adam Jabłoński.
Ta jedna z najsłynniejszych firm jubilerskich i metaloplastycznych doby PRL-u,
nieprzerwanie działała aż do 1998 roku w Warszawie przy ulicy Wspólnej, gdzie
mieściły się wzorcownia, warsztaty i sklep firmowy.
Choć minęło sporo czasu od kiedy zakończyła swoją działalność artystyczną, to
biżuteria i drobne wyroby użytkowe i dekoracyjne nie tylko nie straciły na
popularności, ale wręcz zyskały na wartości i są poszukiwane przez kolekcjonerów
na całym świecie.
Ich stylistyka jest rozpoznawalna, wyroby wyróżnia staranny warsztat – niezliczone
kombinacje ornamentów ze srebra, wyginanego w kwiaty, serduszka i abstrakcyjne esy-floresy.
Często srebro łączone jest z półszlachetnymi kamieniami czy bursztynem.