
polskie malarstwo
Barwna scenka rodzajowa – dżokej stoi obok pięknych koni,
w tle wiejskie zabudowania.
Polskie malarstwo z I połowy XX wieku.
Obraz sygnowany w lewym dolnym rogu: „K.Kossak”.
Akwarela na papierze, pod szkłem.
WYMIARY:
całkowite 55 x 45,5cm.
w świetle ramy 27,5 x 37cm.
CENA: 5000zł
Karol Kossak (ur.1896 Lwów- zm. 1975 Ciechocinek).
Wnuk Juliusza, bratanek Wojciecha Kossaka.
Zajmował się malarstwem, rysunkiem oraz ilustracją.
Pierwsze lekcje rysunku i malarstwa pobierał we Lwowie u Zygmunta Rozwadowskiego
i Stanisława Kaczora-Batowskiego. W 1914 rozpoczął studia malarskie w Wiedniu,
przerwane przez wojnę. W latach 1919-1923 kontynuował naukę w krakowskiej
Akademii Sztuk Pięknych pod opieką Ignacego Pieńkowskiego i Władysława Jarockiego.
W tym czasie cennych rad i wskazówek udzielał mu też stryj – Wojciech.
Po studiach Karol Kossak wrócił do Lwowa, uczył rysunku w gimnazjum.
Po wojnie zamieszkał w Ciechocinku.
Był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.
Malował w technice akwareli, rysował piórkiem i ołówkiem. Nie używał farb olejnych.
Najchętniej przedstawiał pejzaże, konie, sceny rodzajowe.
Ilustrował książki Zofii Kossak-Szczuckiej.
Obrazy Karola Kossaka były prezentowane były we Lwowie, w Warszawie, Toruniu i Ciechocinku.
Znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz m.in. w Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce.